H ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΕΝΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Αποσπάσματα απο το άρθρο του Αλεξάντερ Μπλόκ (1880-1921), «Ο Βλαδίμηρος Σολοβιόφ και η εποχή μας«. Περιέχεται στην Ελληνική έκδοση του έργου «Το Νόημα του Έρωτα » (Εκδ. Αρμός).

«…Πηγή των αλλαγών ήταν η Γαλλία. Αυτή η πιο άμουση χώρα στον κόσμο πλημμύρισε τον κόσμο με τουσ ήχους της μουσικής της. Οι ήχοι αυτοί ήταν απειλητικοί και μεγλειώδεις. Ήταν τότε που ηχούσαν τα τύμπανα των επαναστατικών στρατιών του Ναπολέωντα. Η μουσική αυτή διαβρώνει μόνο τα επιφανειακά στρώματα της ανθρώπινης ψυχής, απελευθερώνει τις κοινωνικές δυνάμεις, δεν είναι όμως σε θέση να αφυπνίσει την ανθρώπινη ψυχή σε όλο το εύρος και το πλάτος της. Ο άνθρωπος, με αφυπνισμένο το κοινωνικό του ένστικτο, δεν είναι ακόμη ολοκληρωμένος άνθρωπος. Έχει ξυπνήσει αλλά όχι ολοκληρωτικά, δεν αποτελεί ακόμη ένα τέλειο όπλο μάχης. Κι αυτό γιατί στην ψυχή του μέσα υπάρχουν μέρη που εξακολουθούν να κοιμούνται, να μην έχουν ξυπνήσει, να είναι απονεκρωμένα η μολυσμένα. «

«Ο άνθρωπος είναι στενοκέφαλος απο τη φύση του. Συχνά εκδηλώνει ζωώδη χαρακτηριστικά, που τον φέρνουν κοντά στα ζώα οχι σοτ επίπεδο της δύναμης, των ενστίκτων, της μοναξιάς και της αμνησίας. Όσο πιο αποφασιστικά και απειλητικά αλλάζει ο περιβάλλων κόσμος, τόσο πιο συχνά ο άνθρωπος τείνει να μην τον αντικαταστήσει, κλείνει τα αυτιά, κοιμίζει τη συνείδηση του και κάνει πως δεν συμβαίνει τίποτα. Σε αυτή την ανόητη χειμερία νάρκη ο άνθρωπος ελπίζει να κερδίσει χρόνο, να τον επεκτείνει αδιόρατα και – μεταξύ των άλλων – πάντα χάνει, επειδή είναι απατεώνας, επειδή κάνει τον μπούφο για μεγάλο χρονικό διάστημα, μέχρι να τον τσιμπήσει ένα άλλο πουλί. Να γιατί πιστέυω ότι στην εποχή όπου ο κόσμος ολάκερος είχε πυρποληθεί, όταν όλο του το σώμα, φυσικό και κοινωνικό ήτνα γεμάτο ρυτίδες και πληγές, οι άνθρωποι κοιμούνταν πιο βαθιά απο οποιαδήποτε άλλη εποχή. Τον ύπνο αυτό μπορούμε να τον συγκρίνουμε με τον ύπνο ορισμένων ανθρώπων της χθεσινής αλλά και της σημερινής εποχής. Μεγαλοφυώς έχει γραφτεί στις Ιστορίες και τα Χρονικά του Τάκιτου ότι οι άνθρωποι είχαν πέσει σε βαθύ ύπνο και καθημερινώς πολεμούσαν μεταξύ τους, και δεν υποπτεύονταν καν ότι η διαμάχη τους ενδυναμώνει μια τρίτη δύναμη, ότι όλοι οι ήχοι των πολεμικών τους τρομπετών θα σβήσουν απο τον ήχο μιας τρίτης τρομπέτας.»

Vorwertz! (The Red Scare)

Όσο πιο πολύ η ελευθερία φαίνεται να απομακρύνεται τόσο πιο κοντά έρχεται, όσο πιο πολύ πλησιάζει τόσο πιο μακρινή δείχνει. Εκεί όπου δεν είναι όλα ένα, όλα είναι τιποτένια. Στον κατακερματισμένο κόσμο, όλα τα εργαλεία που υπάρχουν για να δίνουν αξία και περιεχόμενο στην ανθρώπινη ζωή χρησιμοποιούνται εναντίον της.  Άρα όλα είναι μια δικαιολογία. Υπάρχουν απλά και μόνο για δικαιολογήσουν την αρνητική χρήση της ζωής απο τους εχθρούς της ελευθερίας. Αλλά είναι γνωστό, όπως ήταν και στους δύο προηγούμενους Παγκόσμιους Πολέμους ότι μπροστά στους εχθρούς της ελευθερίας δεν ανταλλάσεις επιχειρήματα αλλά μόνον σφαίρες!

Υπάρχει βέβαια και εκείνη η παραπλανημένη πτέρυγα του αντι-κόσμου που μέσα στη σύγχυση της βλέπει μόνον μια επιλογή καριέρας, «Παλαιοκώστας η Ρωχάμης?»  Όπως υπάρχουν και εκείνοι που συγχέουν τον «ιλεγκαλισμό» με τα τακτικά, στρατιωτικά μέτρα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση ενός εχθρού τόσο πανούργου ώστε να έχει επικρατήσει για περισσότερο απο τρείς αιώνες επαναστάσεων, πολύ χειρότερων απο εκείνες του Σπάρτακου η των Γερμανών χωρικών κατά της Φεουδαρχίας. Και μάλιστα σε μια εποχή όπου η «τρομοκρατία», συγκαλυμμένη μορφή του άλλοτε γνωστού ως «ανορθόδοξου πολέμου» έχει γίνει ακριβώς η σημαία των κυρίαρχων δυνάμεων. Σε αυτούς δεν έπαψε να λείπει τόσο η πρακτική εκπαίδευση όσο και η απαιτούμενη στρατηγική ευφυία, γι αυτό και εν τέλει αποτελούν την καλύτερη λεία των παρηκμασμένων αριστερών δυνάμεων που και αυτές ψάχνουν πλέον απελπισμένα μια όποιαδήποτε πολιτική διέξοδο, έχοντας ήδη πέσει θύματα ακόμη πιο πανούργων μεθοδεύσεων όπως η Gladio και ένας διάολος ξέρει τι άλλο!

Αντίθετα, είναι σε μας ολοφάνερο ότι μόνον η κατάκτηση της ολότητας -κ όχι μόνο της εργασίας!- είναι ένας στόχος άξιος λόγου και γι αυτό ακριβώς δεν θα αρκεστούμε στο μίζερο βόθρο της «πολιτικής». Αλλά θα χτυπήσουμε εκεί ακριβώς που πονάει περισσότερο, εκεί ακριβώς που στηρίζεται το σημερινό σύστημα, εκεί ακριβώς όπου υστερούν οι υπόλοιπες δυνάμεις του αντι-κόσμου, στην καρδιά του συστήματος που είναι η επιστημική και τεχνική δραστηριότητα. Θα αποδείξουμε και θα ξεσκεπάσουμε το ψεύδος του όπως το κάναμε και στο παρελθόν(http://coldfusiongr.blogspot.com),θα ξεκουκουλώσουμε τα σκυλιά του συστήματος που μιλούν εξ’ ονόματος του ακαδημαικού ψεύδους και θα υποδείξουμε ακριβώς τα σημεία εκείνα στα οποία το σύστημα τους διαψεύδει την ίδια του τη «γνώση» μην κάνοντας αυτό που θα όφειλε αφού κάθε «γνώση» στο εσωτερικό του συστήματος διαψεύδεται απο την κυρίαρχη ψευδο-γνώση που είναι η Οικονομία. Κάνοντας αυτό και φέρνοντας στο φως τις αντιφάσεις του θα το οδηγήσουμε μεθοδικά και συστηματικά στην αυτο-καταστροφή. Λέγεται ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν για τον θάνατο το ιερογλυφικό ενός ανθρώπου που κρατά ένα τσεκούρι με το οποίο χτυπά μόνος του το κεφάλι του. Η μοίρα αυτού το υσυστήματος δεν θα είναι λιγότερο οικτρή!

Το πρώτο όπλο σε αυτό τον αγώνα είναι η εκμετάλλευση της αναγκαίας ανειλικρίνειας που περιέχεται στην κυριαρχημένη απο την οικονομία σκέψη, δηλαδή στην αντιπαράθεση του ανταγωνισμού και της θυσίας απέναντι στο δώρο και την ελεύθερη ανταλλαγή. Η διάκριση ψευδούς και αληθούς λέγεται ότι υπήρξε κάποτε η  πρώτη θεμελιώδης μύηση στην Αλχημεία. Τα μέτρα αλλάζουν αλλά η σημασία της πρότασης παραμένει. Το πρώτο σημαντικό βήμα είναι να αναγνωριστούν όλες οι ψευδο-προσφορές και ψευδο-δωρεές της σύγχρονης ζωής ως στοιχεία του ψευδούς κόσμου που είναι ο «Κόσμος των Νεκρών», η οικονομική Νέκυια. Το δεύτερο αμέσως επόμενο είναι να ξεράσει κανείς απο μέσα του τη γελοιότητα της επίσημης «παιδείας» που διδάσκει τον διαχωρισμό. Ο ολοκληρωμένος άνθρωπος διδάσκει τον εαυτό του, μη διστάζοντας να απαντήσει με ίδια μέσα και να υπερασπίσει την απάντηση του με ίδιες πράξεις. Γι αυτόν τον άνθρωπο, υπάρχει η τριπλότητα του εργάτη-κατασκευαστή-δημιουργού εναρμονισμένου με τον πολεμιστή – υπερασπιστή και τον οργανωτή-φιλόσοφο-σχεδιαστή. Η κοινωνία είναι προς τον άνθρωπο ότι είναι ο ίδιος προς τον Νού του (http://hellcombatand.blogspotcom).

Οσο πιο πολύ ο άνεμος της ιστορίας σπρώχνει τον κόσμο με την σιωπήρη βία της τεχνολογίας προς την νέα Φεουδαρχία της Τεχνοεπιστήμης και των Εταιριών, τόσο πιο πολύ επαναλαμβάνει τις φάρσες του παρελθόντος. Όπως ακριβώς και στο θεμελιώδες σύμβολο των Αλχημιστών, το φίδι που δαγκώνει την ουρά του, έτσι ακριβώς και το αντι-ανθρώπινο ψεύδος του πολιτισμού της οικονομικής σκέψης τυλίγεται στον εαυτό προσπαθώντας να αποφύγει να κλείσει τον κύκλο που αποδείχνει την ουσιαστική του υπόσταση που δεν είναι παρά ο φαινακισμός του ανθρώπινου πνέυματος. Όταν τελικά το φίδι δαγκώσει την ουρά του, τα πάντα θα παρασυρθούν στο επικείμενο περιβαλλοντικό και πολιτικο-στρατιωτικό χάος που θα επακολουθήσει. Αυτό καταδεικνύει ότι και αν ακόμη πριν λίγο καιρό, μια κάποια ειρηνική διευθέτηση των ανθρώπινων ζητημάτων ήταν ακόμη εφικτή, αυτό έπαυσε πανηγυρικά να ισχύει. Ας ετοιμαζόμαστε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: